آب‌انبار بلور

آب‌انبار رو توی دوره‌ی قاجار و با همت میرزا حسین وزیر، معروف به بلور، ساختن و توی سال ۱۳۷۸ ثبت ملی شد. این بنا از تأسیساتِ عمومیِ محله بوده و برای تأمین آبِ مردم، به‌ویژه توی تابستون، استفاده می‌شده.

آب توی مخزن نگهداری می‌شده و مردم از راه پله‌های پاشیر به محل برداشت می‌رسیدن. بادگیرها و کانال‌های تهویه به گردش هوا کمک می‌کردن و ساروج هم از مصالحِ مهمِ بخش‌های وابسته به آب بوده. اینجا می‌تونی رابطه‌ی ذخیره، دسترسی و تهویه رو توی یه بنای واحد بشناسی.

• دو بادگیر توی میانه‌ی ضلع‌های شرقی و غربی قرار گرفتن؛ جزییاتِ آجری و رسم‌بندیِ بالای اون‌ها رو از بیرون ببین.
• سردر و راه‌پله‌ی پاشیر توی ضلع شمال‌شرقیه؛ بالای ورودی، آجرکاری و رسم‌بندی رو نگاه کن.
• فضای مخزن دوازده ستون، هجده جرز و بیست گنبد داره؛ اگه امکان ورود بود، تکرارِ ستون و پوشش‌های گنبدی رو ببین.
• ستون‌ها و جرزها با تیرهای چوبی به هم کلاف شدن؛ نقشِ چوب رو کنار بدنه‌های بناییِ مخزن دنبال کن.