خانه فکری

عبدالواحد فکری، از تاجرهای بندرلنگه، این خونه رو توی اواخر دوره‌ی قاجار ساخت. بنا توی ۲۴ بهمن ۱۳۷۵ با شماره‌ی ۱۸۳۳ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شد. توی سال ۱۳۹۶ هم بعد از آسیب بارندگی، سقف و قسمت‌های آسیب‌دیده‌ترش مرمت اضطراری شدن.

دو بخش اندرونی و بیرونی برای زندگی خانواده و پذیرایی از مهمون‌ها و تاجرها از هم جدا شده بودن. حجره‌های پشت‌سرهمِ کنار حیاط این قسمت‌ها رو به هم وصل می‌کنن. ارتفاع بنا از زمین، راهروها و بادگیرها هم کمک می‌کردن هوا توی خونه بچرخه و گرمای بندر کمتر آزار بده.

• پنج بادگیر بالای خونه قرار گرفتن؛ ارتفاع و جای اون‌ها رو نسبت به اتاق‌ها و حیاط‌ها نگاه کن.
• دو حیاط اندرونی و بیرونی بین قسمت‌های مختلف خونه فاصله می‌ندازن و ردیف حجره‌ها از کنارشون می‌گذره.
• خونه بیست‌وپنج اتاق، دو سرسرا و دو زیرزمین داره؛ تفاوت فضاهای دور حیاط رو موقع گردش توی بخش‌های مجاز ببین.
• سقف با تیرهای چوب چندل آفریقایی، حصیر برگ خرما و نی و پوشش کاه‌گل ساخته شده؛ ترکیبی از چوب و بافته‌های گیاهی.