برکه دریا دولت

این آب‌انبار از اواخر دوره‌ی قاجار به جا مونده و توی سال ۱۳۸۰ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. جای اون توی ابتدای جاده‌ی لار به بندر کنگ و کنار پایانه‌ی باره؛ بنا بیرونِ بخش شمالی شهر ساخته شده.

برکه محل جمع‌کردن و ذخیره‌ی آب بارون بوده. توی جنوب ایران به آب‌انبار برکه می‌گن؛ این سازه‌ها کمک می‌کردن آبِ زمان بارندگی برای روزهای کم‌آب نگه داشته بشه. دریا دولت هم با مخزن بزرگش بخشی از همین روشِ کنار اومدن با کم‌آبی بوده، نه یه برکه‌ی طبیعی برای شنا یا آب‌تنی.

• دهانه‌ی گردِ آب‌انبار حدود ۲۸ متر قطر داره؛ از فاصله‌ی امن، بزرگی حلقه‌ی مخزن رو تماشا کن.
• پوشش بنا کامل نیست و فقط بخشی از مخزن رو گرفته؛ این شکل نیم‌سقف از ویژگی‌های مشخص دریا دولته.
• دیوار دور مخزن حدود یه متر ضخامت و سه متر ارتفاع داره؛ اندازه‌ی اون رو کنار پهنای دهانه ببین.

اسم دریا دولت از بزرگی همین مخزن میاد. برای آب‌انباری که ۱۴ متر عمق داره، این نام یه اغراق شاعرانه‌ی بی‌دلیل نیست؛ اندازه‌ی سازه نشون می‌ده ذخیره‌ی آب چه کار بزرگی برای این شهر بندری بوده.