عمارت کلاه‌فرنگی بندرعباس

پیشینه‌ی عمارت به دوره‌ی صفوی برمی‌گرده و ساخت اون برای تجارت‌خانه‌ی هلندی‌ها روایت شده. بنا توی دوره‌های بعد کاربری حکومتی و گمرکی پیدا کرد و توی سال ۱۳۸۴ با شماره‌ی ۱۳۸۳۵ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.

طبقه‌ی همکف برای نگهداری کالا و طبقه‌ی بالاتر برای کارهای اداری و سکونت بوده. بعد از دوره‌ی تجارت‌خانه، عمارت به دارالحکومه تبدیل شد و اداره‌ی گمرک هم تا سال ۱۳۵۲ توی اون فعالیت می‌کرد؛ این تغییر کاربری‌ها بخشی از تاریخ بندر رو توی یه بنا جمع کرده.

• بدنه‌ی عمارت با مصالح سنگ، ساروج و گچ که برای ساختمونی نزدیک ساحل به کار رفته.
• مهتابیِ طبقه‌ی بالا که توی سه سمت شمالی، جنوبی و غربی امتداد داشته.
• در و پنجره‌های دارای منبت و گچ‌بری اتاق‌ها که از جزئیات معماری بنا هستن؛ دیدن داخل به امکان دسترسی بستگی داره.

بالای طبقه‌ی دوم، سازه‌ای هشت‌گوش از چوب با گنبد مخروطی ساخته بودن. شکل اون به کلاه اروپایی‌های اون زمان شباهت داشته و اسم «کلاه‌فرنگی» از همون بخش به کل عمارت رسیده.