رباط زردان

شکل کنونی رباط رو به دوره‌ی صفوی نسبت می‌دن، ولی سفال‌های پیدا‌شده توی دیوارها و اطراف بنا از پیشینه‌ی سلجوقی و ایلخانی هم خبر می‌دن. توی دوره‌ی قاجار بخش‌هایی به بنا اضافه شده. رباط توی سال ۱۳۸۰ با شماره‌ی ۴۴۵۶ ثبت ملی شده.

کاروانسرا توی مسیر فرعی جاده‌ی ابریشم و راه رفت‌وآمد بازرگان‌ها از هرات و فراه به شهرهای مرکزی ایران بوده. اتاق‌های دور حیاط جای موندن مسافرها بودن و فضاهایی هم برای نگهداری چارپاها در نظر گرفته شده بود. این تقسیم فضا کمک می‌کرده مسافر، بار و حیوان‌ها توی یه مجموعه پناه بگیرن.

• ورودی ضلع غربی که از دیوار جلوتر اومده و به هشتی و بعد حیاط میانی راه می‌ده.
• طاق‌های جناغی و گنبدهای آجری؛ توی گوشه‌سازی‌ها، ردیف آجرها هم بار رو می‌گیرن و هم نقش تزیینی دارن.
• نقش آجرهای راسته و خفته روی پیشانی بخش باقی‌مونده‌ی ورودی که سادگی نمای آجری رو از یکنواختی درمی‌آره.
• برج‌های گوشه‌ی بیرونی بنا و بقایای برج شرقی که بخش بزرگی از اون توی زلزله‌ها از بین رفته.
• آثار حوض آب‌انبار سمت راست ورودی که کنار مجموعه‌ی اقامت، رد تأمین آب کاروانسرا رو نشون می‌ده.