مسجد جامع افین

تاریخ دقیق ساخت مسجد معلوم نیست، ولی بر پایه‌ی سبک و شواهد معماری، اون رو به دوره‌ی تیموری نسبت می‌دن. بنا کتیبه‌ی تاریخ‌دار نداره و درباره‌ی قدمت بخش‌های اولیه هم نظرهای متفاوتی هست. مسجد توی سال ۱۳۷۷ با شماره‌ی ۲۱۸۲ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

حیاط، ایوان و شبستان‌ها فضای نماز و جمع‌شدن مردم روستا رو شکل می‌دن. منبر برای سخنرانی و خطبه‌خوندن به کار می‌رفته و کنار محراب قرار گرفته؛ محراب هم جهت نماز رو مشخص می‌کنه. محوطه‌ی بیرونی رو هم برای تقویت نقش اجتماعی مسجد سامان دادن و بخشی از طرح‌های سنگی رو به باغچه و سکوی نشستن تبدیل کردن.

• محراب گچی با تزیین‌های ظریف و منبری که درست کنارش توی ایوان اصلی قرار گرفته.
• بدنه‌ی آجری منبر با ملات و تزیین گچ، همراه نشیمن چوبی اون که توی برنامه‌ی مرمت بهش توجه شده.
• نقش‌های شمسه‌ی هشت و چلیپا توی سنگ‌فرش محوطه‌ی بیرونی، ساخته‌شده با سنگ لاشه و سنگ قلوه.
• ایوان و فضاهای شبستان کنار حیاط که بخش‌های مختلف مسجد رو شکل می‌دن.