امامزاده محمد و ابراهیم

اصل بنا رو به دوره‌ی تیموری نسبت می‌دن و ساختارِ گنبدِ دوپوسته هم با معماریِ اون دوره شباهت داره. آرامگاه توی بیست‌وششم دی ۱۳۸۶ با شماره‌ی ۲۰۵۶۹ ثبت ملی شده. برای حفظِ شکل و ترکیبِ کاشی‌ها، مرمتِ گنبد توی سال ۱۳۸۸ آغاز شده.

اینجا با نام بارگاهِ سلطان محمد و سلطان ابراهیم هم شناخته می‌شه و محل زیارته. کنارِ نقشِ مذهبی، گنبد و تزییناتش بخشی از میراثِ معماریِ تون هستن؛ موقع دیدنِ جزئیات، آرامشِ زائرها رو رعایت کن.

• ساقه‌ی گنبد با کاشی‌های خشتیِ فیروزه‌ای پوشیده شده و بین اون‌ها کتیبه‌هایی با نام‌های الهی قرار گرفته.
• بخشِ بالاییِ گنبد، نقش‌های هندسی بر پایه‌ی لوزی داره؛ تکرارِ شکل‌ها رو از فاصله‌ی مناسب دنبال کن.
• توی تزییناتِ بالای گنبد، رنگ‌های فیروزه‌ای، لاجوردی، سیاه، سفید و زرد کنار هم قرار گرفتن.
• محلِ اتصال ساقه به بخشِ بالای گنبد، نوارِ کاشیِ گلویی داره که دو قسمت رو به هم پیوند می‌ده.