استرآباد

بافت کهن توی دوره‌های مختلف پس از اسلام شکل گرفته و خونه‌های باقی‌مونده‌اش بیشتر از اواخر قاجار و اوایل پهلوی‌ان. این محدوده توی سال ۱۳۱۰ با شماره‌ی ۴۱ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. شهر تا سال ۱۳۱۶ اسم استرآباد رو داشته و بعد از اون، گرگان نام رسمی شهر شده.

استرآباد مجموعه‌ای از فضای زندگی، بازار، مسجد و مرکزهای محله‌ست. گذرهای اصلی به کوچه‌های فرعی و بن‌بست‌های همسایگی می‌رسن و تکایا محل گردهمایی مردم بودن. گردش رو از نعلبندان شروع کن؛ اینجا یه ساختمان با ورودی واحد نیست.

• گذر پیاده و بازارچه‌ی نعلبندان کنار مسجد جامع گرگان قرار گرفتن؛ پیوند بازار و مسجد توی همین محور دیده می‌شه.
• مناره‌ی آجری مسجد جامع گرگان، با کتیبه‌هایی از قرن ششم هجری، از نشانه‌های تاریخی این قسمت بافته.
• گذرهای فرعی و بن‌بست‌های باریک رو ببین؛ شبکه‌ی کوچه‌ها، محله‌ها رو به مرکزهای جمعی و تکایا وصل می‌کنه.