آرامگاه بوعلی‌سینا

بنای کنونی توی سال ۱۳۳۳ افتتاح شد و جای آرامگاه قدیمیِ دوره‌ی قاجار رو گرفت. هوشنگ سیحون برای طراحی برج از گنبد قابوس الهام گرفت، اما بدنه‌ی بسته‌ی اون رو به ردیفی از ستون‌های جدا از هم تبدیل کرد. ساخت مجموعه بخشی از برنامه‌ی بزرگداشت هزاره‌ی بوعلی بود.

آرامگاه فقط محل دفن نیست؛ تالار جنوبی برای نمایش اشیای تاریخی و تالار شمالی برای کتابخانه و معرفی آثار بوعلی در نظر گرفته شده. ترکیب فضای یادبود، موزه و کتابخانه، هم به زندگی علمی او اشاره داره و هم فرصتی می‌ده بنای معاصر رو کنار اشیای قدیمی ببینی.

• دوازده ستون برج به طرف بالا به هم نزدیک می‌شن و با کلاهک مخروطی به پایان می‌رسن؛ فاصله‌ی باز بین ستون‌ها رو از زاویه‌های مختلف ببین.
• سنگ‌های حجیم و خشنِ نمای سکو از گرانیت الوند هستن؛ بافت اون‌ها با سطح ستون‌های برج فرق داره.
• رواق ورودی با ستون‌های ضخیم، زیر برجِ باریک قرار گرفته؛ تضاد اندازه‌ی این دو بخش رو از روبه‌رو نگاه کن.
• پله‌های دو سمت سکوی سنگی به سطح بالای بنا می‌رسن و حجم پهنِ پایین رو می‌شکافن.