بادگیر چپقی

بادگیر توی دوره‌ی پهلوی اول برای خانه‌ی سید علی‌اصغر مجدرضوی ساخته شده و معمارش سید محمد شجاعی بوده. بنا روز ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره‌ی ۶۴۶۷ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. نشانی اون، بلوار دکتر صادقی و کوچه‌ی سید حسین اعلا توی شهر سیرجانه.

بادگیر راهی برای بهره گرفتن از جریان هوا و خنک کردن فضای خونه بود؛ بدون اینکه به دستگاه سرمایشی وابسته باشه. ویژگی این نمونه، انتخاب فرم الهام‌گرفته از هواکش کشتیه. موقع دیدن بنا، شکل دریافت و هدایت هوا رو با تصویر بادگیرهای برج‌مانند مقایسه کن؛ ظاهر متفاوت، همون نیاز به هوای خنک رو جواب می‌داده.

• دهانه‌های چپق‌مانند بادگیر رو از پایین نگاه کن؛ خمیدگی فرم، دلیل نام متفاوت این سازه‌ست.
• جای بادگیر رو بالای عمارت ببین؛ این سازه برای یه خونه ساخته شده و نقش اون رو باید همراه فضای مسکونی تصور کرد.

سال ۱۳۹۲ قرار بود این مجموعه موزه‌ی سنگ بشه و توی برنامه‌ی مرمت ۱۴۰۴، فضاهای کناری‌اش رو برای موزه‌ی گیاهان دارویی در نظر گرفتن.