شترگلو

عمارت به دوره‌ی قاجار برمی‌گرده و خونه‌ی خاندان میرحسینی و شاخه‌های بعدی این خانواده بوده. بنا روز ۱۸ مهر ۱۳۵۶ با شماره‌ی ۱۵۶۵ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. شاه‌نشین و اندرونی، دو بخش اصلی خونه‌ان و شاه‌نشین روبه‌روی آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی قرار گرفته.

بادگیرها و آب، با هم به خنک شدن فضای زندگی کمک می‌کردن. هوا از دو بادگیر قرینه به دهلیزها می‌رسیده و بعد از گذشتن از کنار آب، به فضاهای استراحت راه پیدا می‌کرده. شترگلو هم آب رو از زیر دیوار عبور می‌داده؛ مسیر پایین می‌رفته و دوباره بالا می‌اومده تا راه آب، یه ورودی مستقیم به حریم خونه نباشه.

• حوض‌خونه‌ی میانی سقف بلند و گنبدی داره؛ مقرنس‌های زیر پوشش رو بالای حوض نگاه کن.
• دو بادگیر بلند و یه کلاه‌فرنگی بالای شاه‌نشین قرار گرفتن؛ یزدی‌بندیِ سقف داخل رو هم ببین.
• درهای ارسی و چوبی با شیشه‌های شبکه‌دار و رنگی، نور رو به فضای داخلی می‌رسونن؛ طرح شبکه‌ها رو از نزدیک دنبال کن.