قنات گوهرریز جوپار

قنات رو به دوره‌ی صفویه نسبت می‌دن. گوهرریز سال ۲۰۱۶ میلادی، همراه با ده قنات دیگه، توی پرونده‌ی «قنات ایرانی» وارد فهرست میراث جهانی یونسکو شد. اهمیت این مجموعه به شیوه‌های متفاوت پیدا کردن، رساندن و تقسیم آب برمی‌گرده؛ دانشی که با شرایط خشک هر منطقه سازگار شده.

طول قنات حدود ۳۵۵۶ متره و ۱۲۹ حلقه چاه داره. آبش از گسل تأمین می‌شه و برای آبیاری باغ‌های جوپار به کار می‌ره. قنات با شیب ملایم، آب زیرزمینی رو به سطح می‌رسونه؛ چاه‌های مسیر هم برای حفر و رسیدگی به راه زیرزمینی اهمیت دارن. توی شش مقسم، آب بر اساس نیاز کشاورزی به شش شاخه تقسیم می‌شه.

• مظهر قنات جاییه که آب از مسیر زیرزمینی به بیرون میاد؛ این نقطه پیوند بخش پنهان سازه با مسیرهای روی زمینه.
• شش مقسم حدود صد متر از مظهر فاصله داره و آب رو به شش راه جدا می‌فرسته؛ تقسیم جریان رو از کنار آبراه‌ها ببین.
• پایاب، راه رسیدن به بخش پایین‌تر قناته؛ بازدید از اون رو فقط با هماهنگی و همراهی فرد متخصص انجام بده.