آرامگاه خیام

ساخت بنای کنونی در سال ۱۳۴۱ به پایان رسید و در فروردین ۱۳۴۲ افتتاح شد. آرامگاه قبلی نشست کرده بود و برای ساخت یادبود تازه، محل مزار رو به باغ مجاور امامزاده محروق منتقل کردن. سازه‌ی این بنا بتنیه و هسته‌ی فلزی داره.

اینجا محل خاکسپاری خیامه و طراحی یادمانش، سه جنبه‌ی علمی و ادبی زندگی اون رو نشان می‌ده. باغ مجموعه، کتابخانه و موزه هم داره و تندیس خیام در ورودی باغ نصب شده. محور حرکت داخل باغ طوری طراحی شده که به آرامگاه برسه.

• ده پایه‌ی بنا که از هر کدوم دو تیغه‌ی مورب بالا می‌ره و با تیغه‌های روبه‌رو برخورد می‌کنه.
• فضاهای ستاره‌شکل بالای آرامگاه که از تقاطع تیغه‌ها شکل گرفتن و رو به آسمون بازن.
• کتیبه‌های لوزی‌شکل با رباعی‌های خیام که میان بخش‌های هندسی نمای بنا جا گرفتن.
• نقش گل، برگ و پیچک روی کاشی‌های معرق داخل لوزی‌ها که در کنار شعرها دیده می‌شن.
• اجزای مثلثی سنگ گرانیت دور برج که سیحون اون‌ها رو با الهام از شکل خیمه طراحی کرده.