آرامگاه عطار نیشابوری

بنای آرامگاه در سده‌ی نهم هجری و به فرمان امیرعلیشیر نوایی ساخته شد. در دوره‌ی پهلوی دوم مرمت کامل و در دهه‌ی هفتاد خورشیدی مرمت مختصری روی اون انجام دادن. آرامگاه در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.

اینجا محل خاکسپاری فریدالدین عطار، شاعر و عارف نیشابوریه. باغ و فضای پیرامون بقعه، مزار چند چهره‌ی فرهنگی دیگه، از جمله کمال‌الملک و پرویز مشکاتیان رو هم در خودش جا داده و بخشی از بازدید محوطه به این آرامگاه‌ها مربوط می‌شه.

• بدنه‌ی هشت‌ضلعی آرامگاه که گنبد کاشی‌کاری‌شده روی اون قرار گرفته.
• چهار غرفه‌ی نمای بیرونی که سطحشون با کاشی‌کاری تزیین شده.
• چهار در ورودی بقعه که راه ورود به فضای مرکزی این بنای هشت‌ضلعی رو فراهم می‌کنن.
• سنگ قبر عطار در وسط بقعه و ستون هشت‌ترک کنار اون که حدود سه متر بلندی داره.

عطار پیش از ساخته‌شدن این بنای تیموری درگذشته بود؛ زمان درگذشت اون رو حدود سال ۶۱۸ هجری قمری و هم‌زمان با حمله‌ی مغول به نیشابور می‌دونن.