آرامگاه حمدالله مستوفی

آرامگاه از بناهای دوره‌ی ایلخانی و قرن هشتم هجری قمریه. توی سال ۱۳۱۸ با شماره‌ی ۳۳۲ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و توی سال ۱۳۱۹ هم مرمت اساسی شده؛ پیش از اون اهالی محله تعمیرهای مختصری انجام داده بودن.

این بنا برای آرامگاه ساخته شده و فضای اصلی اون کوچیک‌تر از محوطه‌ی پیرامونشه. بخش پایینِ چهارگوش، با چهار فیل‌پوش به قسمت هشت‌ضلعی تبدیل شده تا گنبد روی اون قرار بگیره؛ این تغییر شکل رو توی نگاه به ساختمان دنبال کن.

• گنبد مخروطی که پیش‌تر آجری بوده و توی دوره‌های بعد اون رو کاشی‌کاری کردن.
• نمای آجری با بندهای مهری که از جزئیات شیوه‌ی معماری ایلخانیِ برج هستن.
• کاشی‌های ساده‌ی فیروزه‌ای توی داخل و کتیبه‌ی گچ‌بریِ زیر گنبد با سوره‌ی هل‌أتی به خط نسخ.
• کتیبه‌ی کاشیِ لاجوردی به خط نستعلیق که شرح کوتاهی از زندگی، نیاکان و نوشته‌های حمدالله مستوفی رو داره.

درِ قدیمی آرامگاه دو لنگه‌ی منبت‌کاری‌شده داشته؛ یه لنگه از بین رفته و لنگه‌ی دیگه رو به موزه‌ی ایران باستان منتقل کردن. دری که توی بنا جایگزین شده، همون درِ تاریخیِ اولیه نیست.