حمام حاجی

بر پایه‌ی کتیبه‌ی نمای جنوبی، بنا در سال ۱۳۰۸ هجری قمری و اواخر دوره‌ی قاجار ساخته شده. حمام در مهر ۱۳۸۳ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. نام اون رو با لقب صاحب قدیمی بنا، «حاجی»، مرتبط می‌دونند.

حمام برای شست‌وشوی عمومی ساخته شده و از فضاهایی مثل سربینه، میان‌در و گرمخانه تشکیل می‌شه. سربینه محل عوض کردن لباس بوده و میان‌در ارتباط اون رو با فضای گرم‌تر برقرار می‌کرده. این جداسازی، از اجزای معمول سازمان گرمابه‌های قدیمیه.

• سردر با کاشی‌کاری و کتیبه‌ی تاریخی تزیین شده و روی نمای اصلی جنوبی قرار گرفته.
• در چوبی ورودی مردانه و پنجره‌های چوبی متقارن دو طرفش، ترکیب نمای جنوبی رو می‌سازند.
• فرم کلی ساختمان مستطیلیه و فضاهای حمام در امتداد همین بدنه جا گرفته‌اند.
• سربینه، شاه‌نشین، محل آویختن لنگ و گرمخانه از بخش‌های این گرمابه‌اند.

گرمابه در میان بافت قدیمی و تجاری ساغری‌سازان قرار گرفته و