خانه رحمت سمیعی

بنا به دوره‌ی قاجار تعلق داره و خانه‌ی اسماعیل رحمت سمیعی، ملقب به مفخم‌السلطنه، بوده. در سال ۱۳۹۰ جمعی از دوستداران فرهنگ اون رو خریده‌اند و با تغییر کاربری به خانه فرهنگ گیلان، دوره‌ی تازه‌ای از استفاده از عمارت شروع شده.

خانه در ابتدا محل زندگی بوده و بعدها برای فعالیت فرهنگی در نظر گرفته شده. اتاق‌ها، تالار، ایوان و حیاط از سازمان یه خانه‌ی قدیمی باقی مونده‌اند. دیدن این فضاها کمک می‌کنه کاربری مسکونی گذشته رو در کنار هویت فرهنگی بعدی مجموعه بشناسی.

• ارسی سه‌لته‌ی شاه‌نشین طبقه‌ی دوم، شبکه‌ی چوبی و شیشه‌های رنگی داره و رو به ایوان باز می‌شه.
• حوض بیضی حیاط با کاشی‌های نقش‌دار تزیین شده و از عناصر شاخص محوطه‌ست.
• ستون‌های میانی ایوان چوبی‌اند و سرستون گچی دارند.
• در حیاط چاه آب و یه تلمبه‌ی قدیمی وجود داره که با شیوه‌ی تأمین آب خانه ارتباط دارند.
• اتاق‌ها طاقچه‌های تزیینی و گنجه‌های چوبی دارند و پله‌های داخلی هم چوبی هستند.