پارک ملی لار

لار توی البرز مرکزی و نزدیک دامنه‌ی جنوب‌غربی دماوند قرار گرفته. علفزار، بوته‌زار و پوشش گیاهیِ ارتفاعات، چهره‌ی اون رو شکل می‌دن. آب‌وهوای سردِ کوهستانی و بارش برف، بخشی از ویژگی‌های این زیست‌بومه؛ هوای روز آفتابی هم ممکنه زود عوض بشه.

این محدوده برای حفاظت از زیستگاه‌های کوهستانی و آبی اهمیت داره؛ سال ۱۳۵۴ پارک ملی شد، چند سال منطقه‌ی حفاظت‌شده بود و از ۱۳۷۰ بخش‌هایی از اون دوباره پارک ملی شدن. لار با ییلاق عشایر هم پیوند داره. برای بازدید و به‌ویژه شب‌مانی، شرایط و مجوزهای لازم رو از محیط‌بانی بپرس و فقط از مسیرهای مجاز استفاده کن.

• دماوند بخشی از چشم‌انداز لار رو می‌سازه؛ توی هوای صاف، می‌تونی شکل قله رو میان ارتفاعات ببینی.
• علفزارها و بوته‌زارهای مرتفع، پهنه‌ی باز دشت رو پوشوندن و با دامنه‌های سنگیِ اطراف تفاوت دارن.
• شقایق و گیاه‌هایی مثل گون و آویشن از پوشش گیاهی منطقه‌ان؛ دیدن گل‌ها به فصل و وضعیت رویش بستگی داره.

لار فقط یه مقصد گردشگری نیست؛ عشایر هم دوره‌ی ییلاق رو توی این محدوده می‌گذرونن. کنارهم‌بودن زندگی دامداری و زیستگاه‌های حساس، یکی از موضوع‌های مهمِ حفاظت این دشته؛ چرای بیش از اندازه می‌تونه به پوشش گیاهی و خاک آسیب بزنه.