آرامگاه خضر

قدمت بقعه رو به سده‌ی نهم هجری قمری، هم‌زمان با روزگار تیموری نسبت می‌دن. این بنا توی هفدهم خرداد ۱۳۳۵ با شماره‌ی ۱۲۴۸ ثبت ملی شده. پوشش فلزیِ امروزیِ سقف مال دوره‌های بعده.

اینجا زیارتگاه مردم محلی بوده و نامش با خضر، چهره‌ی شناخته‌شده‌ی روایت‌های اسلامی، پیوند داره. عنوان «قدمگاه» به باور درباره‌ی حضور یه شخصیت مقدس اشاره می‌کنه؛ یعنی جایی که باور دارن اون پا گذاشته، نه لزوماً جایی که دفن شده.

• سقف هرمی با ورق‌های فلزی پوشیده شده و بخش نوک‌دار اون، بالاتر از بدنه‌ی بنا دیده می‌شه.
• زیر لبه‌ی سقف، ردیفی از برجستگی‌های روشن و تکرارشونده دور بدنه کشیده شده؛ این نوار، مرز دیوار و سقف رو مشخص می‌کنه.

• وقتی از خیابان رضوانیه به بقعه می‌رسی، قسمت بالای دیوار و زیر سقف رو هم نگاه کن؛ تزیین‌های ساده‌ی بنا اونجا دیده می‌شن.
• برای ورود پوشش مناسب داشته باش و عکاسی از فضای داخلی رو با مسئول بقعه هماهنگ کن.