شهر باستانی استخر

از قرن سوم پیش از میلاد تا اوایل قرن سوم میلادی پایتخت شاهان محلی پارس بود. توی دوره‌ی ساسانی، یعنی از سال ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی، به اوج رونقش رسید و از ۲۲۴ تا ۲۲۶ میلادی برای مدت کوتاهی اولین پایتخت ساسانی‌ها شد.

زادگاه خاندان ساسان بود و بعد از پایتختی هم شهر اصلی و مرکز دینی ایالت پارس موند. موقع حمله‌ی عرب‌ها سخت مقاومت کرد و خیلی از مردمش کشته شدن. بعد از این‌که شیراز نزدیکش ساخته شد کم‌کم از رونق افتاد و توی دوره‌ی آل بویه خالی و ویران شد.

اسم استخر رو به معنی «دژ» یا «سنگر» می‌دونن. تنها کاوش‌های شهر مال نیمه‌ی اول قرن بیستم میلادیه که ارنست هرتسفلد و گروهی از دانشگاه شیکاگو انجامش دادن. ابن بلخی توی فارس‌نامه ساختن شهر رو به گیومرث نسبت داده، که یه روایت افسانه‌ایه.

• اینجا ویرانه‌ی یه شهره وسط دشت، نه یه بنای سرپا؛ کفش راحت بپوش و آب همراهت باشه.
• پنج کیلومتر با تخت جمشید فاصله داره و می‌شه هر دو رو با هم دید.