مسجد جامع تبریز

تاریخ دقیق ساخت اولیه و نام بانی معلوم نیست، ولی بخش قدیمی مسجد رو به دوره‌ی سلجوقی نسبت می‌دن. در دوره‌ی ایلخانی گسترش پیدا کرد و بعد از زلزله‌ی سال ۱۱۹۳ هجری قمری، حسینقلی‌خان دنبلی اون رو بازسازی کرد. شکل کنونی بنا حاصل همین دوره‌های پیاپیه.

این بنا از آغاز، مسجد جامع شهر بوده و با نام جامع کبیر هم شناخته می‌شده. قرار گرفتن در دل بازار، اون رو به محل عبادت مردم همین بخش شهر تبدیل کرده. نقشه‌ی مسجد در طول زمان تغییر کرده و بنای یک‌ایوانه‌ی پیشین به دوایوانه تبدیل شده.

• شبستان وسیع با ستون‌های هشت‌گوش آجری که طاق‌ها و گنبدها روی اون‌ها قرار گرفتن.
• گچ‌بری‌های بخش قدیمی شبستان که از تزیینات دوره‌ی هم‌زمان با سلجوقیان باقی مونده.
• محراب بلند گچ‌بری‌شده که یادگار گسترش مسجد در دوره‌ی ایلخانیه.
• پایه‌ها و بخش‌هایی از کاشی معرق گنبد شمالی که به ساخت‌وساز دوره‌ی آق‌قویونلو مربوطه.