مسجد کبود تبریز

کتیبه‌ی سردر تاریخ ۸۷۰ هجری قمری رو داره و ساخت بنا به روزگار جهانشاه قراقویونلو برمی‌گرده. مسجد بعد از زلزله آسیب زیادی دید و مدت‌ها ویرانه بود. در مرمت‌های بعدی، گنبدها و بخش‌هایی از نقش‌ها و کتیبه‌ها دوباره ساخته شدن؛ پس همه‌ی تزیینات از یه دوره نیستن.

این بنا با نام عمارت مظفریه ساخته شده و برای عبادت و فضاهای وابسته به مسجد استفاده می‌شده. بخش اصلی، فضای بزرگ زیر گنبد و شبستان‌های اطرافه. در جنوب اون فضای کوچیک‌تری قرار داره که به بخش آرامگاهی مجموعه مربوط می‌شه.

• کاشی‌های معرق با رنگ لاجوردی که کنار نقش‌های هندسی و خط‌های مختلف روی بدنه‌ی بنا قرار گرفتن.
• کتیبه‌های سردر که کار نعمت‌الله البواب، خوشنویس سده‌ی نهم هجری، هستن.
• فضای چهارگوش زیر گنبد اصلی و بخش جنوبی کوچیک‌تر که زیر گنبد دیگه‌ای قرار گرفته.
• گنبدهای کوچیک‌تر روی شبستان‌های شرقی و غربی و بخش ورودی که با گنبد اصلی ترکیب شدن.