خانه ذوالفقاری

عمارت در اواخر دوره‌ی قاجار به دست سردار اسعدالدوله ذوالفقاری تجدید بنا شد و بعد محمودخان و برادرهاش ازش استفاده کردند. از سال ۱۳۷۹، حفاظت و مرمت در چند مرحله انجام شد. آثار معدن نمک چهرآباد در سال ۱۳۸۶ به اینجا منتقل شدند و موزه‌ی باستان‌شناسی در سال ۱۳۸۸ افتتاح شد.

خانه هم محل زندگی بوده و هم دفتر کار و پذیراییِ حکمران. مجموعه‌ی قدیمی هفت عمارت اندرونی و یه عمارت بیرونی داشته، ولی امروز فقط بخش بیرونی باقی مونده. کاربری بعدیِ اون برای نمایش آثار باستان‌شناسی و پیکرهای مردان نمکی بوده.

• ساختمان با شیروانی پوشیده شده و در سبکِ اون از بناهای گوتیکِ اروپایی تأثیر گرفته‌اند.
• بالای هسته‌ی مرکزیِ بنا یه نورگیر قرار داره که به کلاه‌فرنگی شناخته می‌شه و از شکل‌های مشخصِ عمارت است.
• بخش باقی‌مونده، عمارت بیرونیِ مجموعه‌ی مسکونی و اداریه؛ سردرِ قدیمی در جریان تعریض خیابان طالقانی از بین رفته.
• سه پیکرِ مردان نمکی برای نمایش به عمارت منتقل شدند؛ سر و پای چپِ یکی دیگه در موزه‌ی ملی ایران در تهران نگهداری می‌شه.