آرامگاه پیر احمد زهرنوش

پیشینه‌ی بقعه به سده‌های ششم و هفتم هجری پیوند داده می‌شه. درباره‌ی ساخته شدن اون روی بقایای خانقاهی قدیمی‌تر هم نظرهایی وجود داره. بنا توی یکم مهر ۱۳۵۳ با شماره‌ی ۹۸۱ ثبت ملی شده و توی دهه‌ی ۱۳۶۰ بعد از دوره‌ای فرسودگی، مرمتش کردن.

بقعه با آرامگاه چند تن از عارف‌ها و عالمان ابهر پیوند داره و نام پیر احمد زهرنوش روی اون مونده. ساختمان‌های غربی با فضای مقبره مرتبط هستن و احتمالاً بخش‌های قدیمیش خانقاه بوده. محل گورها توی سردابه و فضای اصلی بالا، حجم گنبددار بنا رو تشکیل می‌ده.

• بدنه‌ی آجری و گنبدِ قوس‌دار رو از بیرون ببین؛ گنبد به شیوه‌ای شناخته‌شده از معماری سلجوقی ساخته شده.
• ورودی اصلی توی سمت شمال قرار داره و کف مقبره یه پله بالاتر از اون قرار گرفته.
• توی داخل، شکستگی‌ها و جرزها دیوارها رو به سطح‌های کوچک‌تر تقسیم کردن و گنبد بالای همین فضا قرار گرفته.
• سرداب پایین‌تر از کف مقبره قرار داره و سقفش طاق آجریه؛ دیدن اون به مجوز و ایمنی دسترسی بستگی داره.