امامزاده سید اسحاق

بنای بقعه رو به دوره‌ی سلجوقی نسبت می‌دن و توی دوره‌ی صفوی بازسازی شده. گنبد با شکل کنونی هم به همون دوره‌ی صفوی برمی‌گرده. مجموعه توی سال ۱۳۱۵ ثبت ملی شد؛ این تاریخ، زمان ساخته‌شدنِ اصل بقعه نیست.

این مجموعه زیارتگاهه و حیاط، رواق‌ها، ایوان‌ها و گنبدخانه رو کنار هم داره. ورودیِ اصلی از ایوان بلند می‌گذره و درگاه‌های بقعه تنگ و کوتاهن. اگه برای تماشای معماری می‌ری، به رفت‌وآمد زائرها توجه کن و کنار ورودی‌ها نایست.

• ایوان شمالی با کاشی‌های هشت‌گوشِ فیروزه‌ای و کتیبه تزیین شده؛ نقش آجر و رنگ کاشی رو کنار هم ببین.
• وسط گنبد، واژه‌ی «الله» و دورِ اون نقش‌های گیاهی قرار گرفتن؛ اگه امکان ورود بود، سقف رو هم نگاه کن.
• روی قبر، لوحی با دوازده کاشیِ زمینه‌لاجوردی قرار داره که نام صاحب قبر رو با خط ثلث نشون می‌ده.
• ایوان شرقی پوشش گچی و رسم‌بندی داره؛ جزییات گوشه‌های اون با کاشی‌کاریِ ایوان شمالی فرق می‌کنه.
• حیاط مرکزی چهارده رواق داره؛ تکرار دهانه‌های دورِ حیاط رو از مسیر رفت‌وآمد مجاز ببین.