کوه قلعه فردوس

این دژ از پایگاه‌های مهم اسماعیلیه توی قهستان بوده و تاریخ دقیقِ بنیان‌گذاریش روشن نیست. توی دوره‌ی یورش مغول، قلعه غارت شده و آتش گرفته. محوطه با شماره‌ی ۲۹۹۳۱ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

جایگاهِ قلعه امکان دیده‌بانیِ دشت و راه‌های کاروانیِ تون رو فراهم می‌کرده. مجموعه چند بخش حفاظتی و فضاهایی برای نگهداری آذوقه، اسلحه، چهارپا و آب داشته؛ برای زندگی توی یه دژِ بالای کوه، ذخیره‌ی آب و خوراک به‌اندازه‌ی استحکام دیوارها مهم بوده.

• برج‌ها و باروها با سنگ لاشه و ملات گچ و ساروج ساخته شدن؛ بخش‌های باقی‌مونده رو فقط از مسیر امن تماشا کن.
• حصارهای چندلایه توی ارتفاع‌های مختلفِ کوه قرار گرفتن و فضای قلعه رو از پایین به بالا تقسیم می‌کردن.
• آب‌انبارهای تراشیده‌شده توی سنگ، از بخش‌های محوطه‌ان؛ دهانه‌ها رو از فاصله ببین و واردشون نشو.
• از بلندیِ محوطه، دشت پیرامون دیده می‌شه و جایگاه قلعه برای نظارت بر راه‌های قدیمی بهتر روشن می‌شه.