آرامگاه باباطاهر

مقبره‌ی قدیمی از دوره‌ی سلجوقی بوده و در قرن ششم هجری یه برج آجریِ هشت‌ضلعی روی قبر ساخته بودند. اون بنا بعدها ویران شد و در دوره‌ی پهلوی اول دوباره آرامگاهی ساختند. بنای کنونی رو محسن فروغی در سال ۱۳۴۴ خورشیدی، با همکاری انجمن آثار ملی و شهرداری همدان طراحی و اجرا کرد.

آرامگاه برای یادبود باباطاهر، شاعر و عارفِ دوبیتی‌سرا، ساخته شده. شعرهاش هم بخشی از فضای داخل بنا شده‌اند و روی سنگ‌ها نصب شده‌اند. در کنار مزار او، چند شاعر، ادیب و شخصیت دیگه هم دفن شده‌اند و نام بعضی از اون‌ها روی لوحه‌ی داخل آرامگاه آمده.

• برج روی قاعده‌ی هشت‌ضلعی قرار داره و سقفش با کاشی معرق پوشیده شده؛ گنبد بیرونی هم فیروزه‌ای و منشوریه.
• هشت ستون، سنگ مزار، کف و پله‌ها از گرانیتِ حجاری‌شده ساخته شده‌اند و بنای اصلی ده متر طول و عرض داره.
• بیست‌وچهار دوبیتی روی بیست‌وچهار قطعه سنگ مرمر در قسمت پایینِ فضای داخلیِ آرامگاه نوشته و نصب شده‌اند.
• دو لوحه‌ی برنجی داخل بنا هست؛ یکی نام هیئت مؤسس انجمن آثار ملی و دیگری نام برخی افراد دفن‌شده کنار باباطاهر رو داره.