آرامگاه شهنشاه

بنای آرامگاه به دوره‌ی صفوی برمی‌گرده و ساختش رو به زمان شاهوردی‌خان، آخرین اتابک لر، نسبت می‌دن. این تاریخ مربوط به ساختمان بقعه‌ست، نه زمان زندگی شجاع‌الدین خورشید. مجموعه توی ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ با شماره‌ی ۱۹۲۰ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

بقعه محل احترام اهالی و یادآور شجاع‌الدین خورشید، بنیان‌گذار اتابکان لر کوچیکه. گورستان قدیمی کنارش هم بخشی از حافظه‌ی خانوادگی مردم روستاست. دیدنش رو می‌تونی با کاروان‌سرای گوشه شهنشاه همراه کنی؛ این دو بنای تاریخی نزدیک هم قرار گرفتن.

• گنبد دوپوسته‌ی بقعه حدود دوازده متر بلندی داره و از بیرون، بالاتر از بدنه‌ی ساختمان دیده می‌شه.
• فضای داخلی هشت ضلع داره؛ هر ضلع حدود دو متر و نیمه و با شکل کشیده‌ترِ نمای بیرونی فرق داره.
• روی سنگ‌قبرهای گورستان کنار بقعه، نوشته‌های قرآنی، خط کوفی و نقش‌های برجسته کنده‌کاری شده.