مسجد چهار پادشاهان

پیشینه‌ی دفن در این محل به سده‌های میانی هجری برمی‌گرده و کتیبه‌های صندوق‌ها به قرن هشتم و آغاز قرن نهم هجری تعلق دارند. روی یکی از درها هم تاریخ ۱۰۱۵ هجری قمری دیده می‌شه. پس همه‌ی اجزای مجموعه از یه زمان نیستند. بنا در سال ۱۳۱۷ در فهرست آثار ملی ثبت شده.

مجموعه هم محل آرامگاه بوده و هم فضای عبادت داشته. اتاق‌های کنار هم، مدفن بزرگان کیایی رو در بر می‌گیرند و بخشی از فضای مجاور مقبره به مسجد اختصاص داشته. دیدن پیوند این اتاق‌ها و ایوان کمک می‌کنه شکل مجموعه رو بهتر بشناسی.

• ایوان بزرگ در ضلع شمالی بنا شش ستون داره و بخش‌هایی از ستون‌ها کاشی‌کاری شده‌اند.
• بام سفالی از ویژگی‌های بیرونی مجموعه‌ست و با معماری بارانی گیلان پیوند داره.
• صندوق‌های چوبی روی قبرها با منبت‌کاری و گره‌چینی تزیین شده‌اند.
• کاشی‌های هفت‌رنگ با نقش گل‌ومرغ و تصویرهای گیاهی و جانوری در تزیینات بنا به کار رفته‌اند.