آرامگاه زاهد گیلانی

بنا به اواخر سده‌ی نهم هجری قمری نسبت داده می‌شه و در دی ۱۳۴۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. روایت ساخت اون در سال ۸۹۲ هجری قمری به سلطان حیدر صفوی پیوند خورده، اما این روایت به‌تنهایی انتساب مدفن رو قطعی نمی‌کنه.

این بقعه یه بنای آرامگاهی و زیارتیه که با نام شیخ زاهد گیلانی شناخته می‌شه. او از عارفان و استادان شیخ صفی‌الدین اردبیلی بوده. برای دیدن خودِ معماری، نیازی نیست اختلاف درباره‌ی محل دفن رو حل‌شده فرض کنیم؛ شکل ساختمان ارزش مستقل خودش رو داره.

• گنبد هرمی و هشت‌ترک، شیب تندی داره که به عبور آب باران کمک می‌کنه.
• ایوان شمالی کشیده‌ست و هفت پایه داره؛ ایوان‌های دیگه هم در اطراف فضای حرم قرار گرفته‌اند.
• بخش پایینی دیوار ایوان‌ها با کاشی‌های هفت‌رنگ دوره‌ی قاجار تزیین شده.
• طاقچه‌هایی با طاق جناقی در قسمت‌های مختلف ایوان دیده می‌شن.
• کاشی‌های زرد، آبی، سفید و سیاه با نقش‌های گل‌دار در تزیین بنا به کار رفته‌اند.