چشمه وقت و ساعت

این چشمه از نوع کارستیه؛ توی زمین‌های کارستی، آب از شکاف‌ها و مسیرهای داخل سنگ عبور می‌کنه و دوباره به سطح می‌رسه. آب چشمه‌ی وقت و ساعت به‌صورت تناوبی کم و قطع می‌شه و دوباره جریان پیدا می‌کنه. آب توی طول روز برای دو تا سه ساعت قطع می‌شه.

این محل بیشتر برای تماشای یه پدیده‌ی طبیعی جالبه: تفاوت بین دهانه‌ی بی‌آب و زمانی که چشمه دوباره جریان می‌گیره. برای شناخت چشمه، فقط حجم آب مهم نیست؛ تغییر جریان هم می‌تونه نشونه‌ای از رفتار آب زیر زمین باشه.

• دهانه‌ی چشمه که ممکنه موقع قطع جریان، هیچ آب آشکاری توی اون دیده نشه.
• جوشیدن دوباره‌ی آب پس از دوره‌ی قطع جریان، اگه زمان حضورت با شروع دوباره‌ی چشمه هم‌زمان بشه.
• دامنه‌ی کوه جهان‌بین در غرب شمس‌آباد که چشمه توی اون قرار گرفته و بستر طبیعی این پدیده رو می‌سازه.

اسم «وقت و ساعت» از همین قطع‌و‌وصل آب اومده. چشمه توی سال ۱۳۸۹ با شماره‌ی ۱۰۹ توی فهرست آثار طبیعی ملی ایران ثبت شده.