مسجد جامع زنجان

عبدالله میرزا دارا، از پسرهای فتحعلی‌شاه، این مجموعه رو توی سال ۱۲۴۲ هجری قمری ساخت. بنا با نام مسجد جامع سید یا سلطانی هم شناخته می‌شه و توی سال ۱۳۴۲ با شماره‌ی ۱۰۵۶ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

مجموعه برای نماز، تدریس و مراجعه‌ی مردم به سید محمد مجتهد سردانی ساخته شد. حجره‌ها دور حیاط قرار گرفتن و شبستان گنبددار پشت ایوان جنوبی ساخته شده؛ همین ترکیب کمک می‌کنه رابطه‌ی مدرسه و مسجد رو توی یه مجموعه ببینی.

• چهار ایوان قرینه که هر کدوم توی یکی از ضلع‌های حیاط قرار گرفتن و رو به هم باز می‌شن.
• کاشی‌های هفت‌رنگ با نقش‌های گیاهی و رنگ‌های سیاه و زرد روی ایوان‌های شمالی و جنوبی.
• گنبد دوپوسته با پوشش فیروزه‌ای که نوشته‌ی سوره‌ی دهر به خط ثلث روی اون نقش بسته.
• حجره‌های طلبه‌ها توی سمت‌های شرقی، غربی و شمالی حیاط که دور فضای باز ردیف شدن.
• گوی برنزی بالای گنبد که جزئیات انتهای سازه رو شکل می‌ده.